Willard en Nathan: Het verdriet blijft

Willard en Nathan verloren allebei hun vader. Hoewel er gelukkig ook fijne dingen gebeuren, blijft het verdriet.

Nathan Kuiper (12) uit Staphorst vertelt:
,,Mijn vader is bijna 2 jaar ziek geweest. Toen hij stierf, was hij 28 en ik 3. Mijn tante paste op mij en vertelde dat hij was overleden, maar ik begreep er niks van en ging spelen. Ik weet nog waar de kist stond en dat mijn vader koud was. Toen hij begraven werd, drukte een meneer op een knopje. Toen ging de kist naar beneden. Iedereen keek verdrietig.

Ik weet niet precies meer hoe hij was, maar ik herinner me wel iets als ik foto's terug zie. Ik kreeg een herinneringsboek toen mijn vader overleed. Daarin heb ik getekend wat ik toen meemaakte. Mijn moeder schreef dingen op, die ik zei. Toen ik naar school ging, mocht ik met Vaderdag kiezen voor wie ik een werkje maakte. Ik praatte altijd graag over mijn vader. Toen ik 6 was, kreeg ik een nieuwe vader. Ik was heel blij.

Kinderen vragen soms of ik mijn nieuwe vader voor een echte vader aanzie. Dat doe ik wel. Soms is het moeilijk, want ik wil zo graag mijn eerste vader terug, maar ik wil deze vader ook niet kwijt. Als ik in bed lig, denk ik vaak aan mijn vader. Ik zou hem graag vertellen hoe het nu met mij gaat. Hij was chauffeur, dat wil ik ook worden.”

Willard Broekhuizen (13) uit Nieuw-Lekkerland vertelt:
,,Op zaterdag gingen wij regelmatig bij de rivier boten kijken. Er ging altijd een voetbal mee, zodat mijn vader, mijn zus Lynette (nu 16) en ik konden voetballen.

Mijn vader kreeg een melanoom, dat is moedervlekkanker. Hij had veel pijn en het ging snel achteruit. Hij was 49 jaar. Toen ik hoorde dat hij was overleden, drong het niet echt door. Ik ben die dag, 24 juni 2016, gewoon naar school geweest. De kinderen in mijn klas wisten niet wat ze moesten zeggen, ze waren helemaal stil. Volwassenen zeiden met het condoleren: ,,Zul je lief voor je moeder zijn?” Daar zat ik op dat moment niet op te wachten. De begrafenis ging ook een beetje langs me heen. Pas drie maanden later drong alles goed door. Ik heb toen een poosje hulp gehad van een orthopedagoog.

Tijdens feestdagen en zomervakanties mis ik mijn vader erg. Af en toe huil ik erom, dat kan lekker opluchten. Toen hij net was overleden, werd er veel over gepraat, nu niet meer. Dat vind ik jammer. Ik zou best meer met andere mensen over mijn vader willen praten. Nu praat ik het meest met mijn moeder, mijn zus en mijn tante. We horen echt bij elkaar en durven alles tegen elkaar te zeggen. We hebben het elke dag wel even over mijn vader.

Mijn eerste verjaardag nadat mijn vader was overleden, vond ik moeilijk, en ook dat mijn vader niet meemaakte dat ik naar het voortgezet onderwijs ging. Ik kan het nu beter een plekje geven, maar het gemis blijft. Het is nooit meer zoals het was!
In groep 7 hield ik een spreekbeurt over de betoncentrale waar mijn vader werkte. Vooraf kreeg ik een rondleiding van mijn vaders baas en ik reed een dag mee in de betonwagen. Dat vond ik heel leuk!

Mijn moeder heeft na het overlijden van mijn vader een fotoboek gemaakt. Het is fijn om daarin te kijken. Ook hebben we een doos met spullen van papa. Als je je vader verliest, kan het helpen als je veel over hem praat met iemand die je vertrouwt. Door zelf open te zijn, durven anderen er ook eerder met je over te praten. Toen ik naar het voorgezet onderwijs ging, heb ik een PowerPoint over mijn vader gemaakt, zodat alle kinderen van mijn situatie wisten.”

Foto's & Video's

Geplaatst op: 31-03-2020 geschreven door: Jeannette Wilbrink-Donkersteeg

naar magazine

Reacties

Wees de eerste om een reactie achter te laten!

Laat een reactie achter

Naam:
E-mail:
(Jouw e-mailadres komt niet bij het bericht op de website)

Nieuws van vandaag

Paardenmeisje Sanne vertelt: "Twee Friezen en een geit"

Paardenmeisje Sanne vertelt:

Hallo iedereen, Naast mijn vaders bedrijf woont Elly en die heeft vier Friese paarden. Twee Friese paarden staan op de manege en twee Friezen...

lees meer

Johanna en Emma bouwen Grebbeberg van Lego

Johanna en Emma bouwen Grebbeberg van Lego

Elk jaar gaan Johanna en Emma Hulsman uit Rhenen op 4 mei naar de herdenking op de Grebbeberg in Rhenen. "Door de coronacrisis kan dat dit jaar...

lees meer