Papa is gearresteerd

Stel je voor… Je vader is een poosje naar het buitenland. Al een tijdje heb je niks van hem gehoord. Je mist hem. Waar zit hij toch? Op een dag trekt mama je bij zich op schoot. „Papa is gearresteerd”, vertelt ze. „Hij moet naar de gevangenis.” Het overkwam Noor* (11), nu zo’n twee jaar geleden.

Noor is een heel gewoon meisje. Ze speelt veel met haar vriendinnen, gaat graag naar buiten en is dol op paarden en honden. Op school houdt ze vooral van rekenen en gymmen. Maar er is iets dat niet zo veel mensen weten. Noors vader zit in de gevangenis. 

GEVANGEN!

„Toen ik hoorde dat papa gearresteerd was, voelde ik mij heel verdrietig. Vooral omdat het heel lang duurde voor ik papa eindelijk weer mocht zien. Nu zie ik papa gelukkig elke week. Normaal gesproken ga ik met mama of oma op bezoek. Eerst moeten we door de beveiliging. Daar moet ik mijn zakken legen. Ik vind het heel jammer dat ik niet zomaar alles mag meenemen en laten zien aan papa.

Tijdens het bezoekuur moet ik op mijn stoel blijven zitten en mag ik papa niet omhelzen. Dat is soms wel stom. Maar eens per maand is er vader-kinddag. Dan mag ik anderhalf uur met papa spelen in de gymzaal. We eten lekkere dingen en doen leuke spelletjes. En ik mag papa dan wél knuffelen!

In de gevangenis werkt papa elke dag. In het weekend is hij bezig voor school. Papa wil graag een diploma halen, zodat hij kan gaan werken als hij vrijgelaten is. Morgen heeft papa weer een examen. Daar is hij zenuwachtig voor. Ik plaag hem daarmee, haha. Wanneer papa vrijgelaten wordt, weet ik niet. Volgens mij duurt dat nog wel even. Ik wil het eigenlijk ook niet weten. Het lijkt me een heel leuke verrassing als hij ineens weer thuis is!”

MISSEN

Thuis is alles anders sinds Noors vader in de gevangenis zit. „Papa en mama zijn kort geleden uit elkaar gegaan. Mama heeft een nieuwe vriend. Die is gelukkig heel aardig. Maar papa is niet meer thuis. Ik mis hem erg. Ik wil hem elke dag kunnen vertellen wat ik beleefd heb. Met hem knuffelen en stoeien. Ik wil dat hij weer gewoon ‘irritant’ doet, net als vroeger. Ik hoop zo dat papa weer bij ons kan komen wonen, als hij vrijgelaten is.

Niet iedereen weet dat papa in de gevangenis zit. De juf en een paar van mijn vriendinnen wel. Ik ben bang dat kinderen in de klas niet meer met mij willen spelen als ze het horen. Het is fijn om met vriendinnen van de vader-kinddag te praten. Zij begrijpen me, want ze maken hetzelfde mee.

Ik praat ook graag met vrijwilligers van stichting Exodus. Zij kunnen zo goed luisteren! Ik mag ook met hen mee op het Exodusherfstkamp. Daar ben ik drie dagen samen met papa. De laatste keer hebben we taart gebakken, muziek gemaakt en buiten gespeeld op een stormbaan. Daar viel papa toen vanaf. Au! Het was echt heel fijn om samen met papa te zijn. Alles voelt dan bijna weer normaal.”

*Noor heet in het echt anders.

Dit verhaal staat in Kits 08 (jaargang 18), die gaat over het thema "Gevangenis".