Het winnende verhaal van... Annemarie

Gewapend met verrekijker gaat Bas met zijn vriend Stef op zoek naar de wielewaal. Wat Stef niet weet is dat Bas de randen rond de lenzen vol schoensmeer heeft gesmeerd. Bas verkneutert zich al: straks loopt Stef met een zwarte bril op z’n snuit nadat hij de verrekijker gebruikt heeft. Maar... niet stef kijkt door de verrekijker, maar de boswachter...

Verschrikt kijkt Bas naar de boswachter die zijn verrekijker aan zijn ogen zet. Hij krijgt de neiging om weg te rennen vóór de boswachter ontdekt dat hij een bril ‘op heeft’.„We bellen Pieter, hij kan een foto van ons en de wielewaal op de nieuwssite zetten”, zegt de boswachter opgewonden. „Maar wel heel stil zijn, anders vliegt de vogel weg.” Stef en Bas knikken opgelucht, de boswachter is niet boos dat ze op verboden terrein zijn.

Even later arriveert Pieter. Hij trekt zijn wenkbrauwen op als hij de boswachter ziet. Hij heeft de boswachter altijd al een vreemde vogel gevonden. Maar nu ziet hij er ook nog eens raar uit. Ook Stef heeft het brilletje om de ogen van de boswachter door. Hij kijkt Bas vragend aan. „Die was voor jou bedoeld.” Met zijn handen maakt Bas twee rondjes die een bril voor moeten stellen.

Pieter maakt een paar kiekjes van de wielewaal met de jongens en de boswachter erbij. Als hij klaar is steekt hij zijn hand op en met een „ik ga ze vanmiddag op de nieuwssite zetten” vertrekt hij.

Als de boswachter thuiskomt, gaat hij gelijk achter de computer zitten. Even later verschijnt het nieuws van die dag op het scherm. „Whaat?!” De boswachter springt op en loopt naar de spiegel in de gang. En ja, rond zijn ogen tekent zich een brilletje af. Kwaad pakt hij zijn hoed van de kapstok en beent hij naar het huis van Bas. Hij belt aan en Bas doet de deur open. Hij kijkt met een bang gezicht naar de boswachter op. „Jij kwajongen, mij voor gek laten lopen hé?’’ Hij heft zijn vuist op om Bas ervan langs te geven. Maar op dat moment verschijnt Bas’ moeder voor het keukenraam. De boswachter kijkt verrast op. „Is dat je moeder?” Bas knikt. Nog een keer heft de boswachter zijn hand op maar nu om Bas een schouderklopje te geven. En met grote stappen beent de man weer weg.

Even later vraagt Bas aan zijn moeder of die de boswachter soms kent. „Ja“, glimlacht moeder. „Vroeger vond hij me leuk. Hij heeft mij zelf een keer verkering gevraagd. Maar helaas voor hem was mijn antwoord nee.” Bas glimlacht. „Dan heeft die oude liefde van hem mij een klap bespaard.”

 

Geplaatst op: 11-06-2019 geschreven door: Kitsredactie BEELD Henk Visscher

naar magazine

Reacties

Wees de eerste om een reactie achter te laten!

Laat een reactie achter

Naam:
E-mail:
(Jouw e-mailadres komt niet bij het bericht op de website)

Nieuws van vandaag

RST Zorgverleners te gast bij groep 8

RST Zorgverleners te gast bij groep 8

“Het is 7u ’s morgens als we binnenstappen bij Mathilde. Mathilde is een meisje met een handicap.  Als jij ’s morgens opstaat, ben je...

lees meer

Zo erg was de oorlog

Zo erg was de oorlog

De opa van Rhodé heeft tulpenbollen moeten eten. De overgrootoma van Deborah mocht nooit naar buiten als de Duitsers langsliepen. De overgrootoma...

lees meer